De natuur vertelt soms iets heel eenvoudigs. Als je een zaadje van een watermeloen plant, kun je geen maïs verwachten. Je oogst wat je zaait. Zo simpel is het.
En misschien geldt dat niet alleen voor de tuin.
De Bijbel zegt:
"Wat een mens zaait, zal hij ook oogsten.”
— Galaten 6:7
Die woorden zetten me aan het denken.
Want wat zaai ik eigenlijk in mijn eigen leven?
Waar vul ik mijn gedachten mee?
Wat kijk ik? Waar luister ik naar? Waar besteed ik mijn tijd aan?
We staan daar misschien niet altijd bij stil. Maar alles wat we steeds opnieuw toelaten, krijgt uiteindelijk een plek.
Een klein zaadje lijkt misschien onbelangrijk wanneer je het in de grond stopt.
Maar je ziet pas later wat eruit groeit.
Zo werkt het misschien ook met jaloezie. Angst. Roddels. Boosheid.
Maar ook met liefde. Geduld. Vriendelijkheid. Vertrouwen.
De Bijbel zegt:
“Bewaar je hart boven alles wat te bewaren is, want daaruit zijn de uitingen van het leven.”
— Spreuken 4:23
Ik vind dat een mooie vergelijking.
Alsof ons hart een tuin is.
Je kunt niet alles tegenhouden. Soms groeit er onkruid waar je niet om hebt gevraagd.
Maar je kunt wel kiezen wat je water geeft.
Welke gedachten geef ik steeds opnieuw aandacht?
Welke dingen laat ik groeien?
En misschien is dat iets waar we allemaal eerlijk naar mogen kijken.
Niet vanuit angst.
Niet omdat we nooit iets verkeerd mogen doen.
Maar omdat onze keuzes ergens naartoe leiden.
Een goede boom brengt goede vruchten voort.
En wat je zaait, zul je uiteindelijk oogsten.
Misschien niet vandaag.
Misschien ook niet morgen.
Maar uiteindelijk groeit er iets.
Dus de vraag is niet alleen wat wil ik oogsten, maar wat plant ik vandaag?
Reactie plaatsen
Reacties